Lykke Li

[devotional]

To tak z kategorii "dev zakłada temat i polega"

Z innej beczki! Ta pani wg mnie też miażdży, inną klasą zupełnie, ale wymiata. I Follow Rivers, Tonight, Everybody But Me, Get Some, Breaking It Up.

Słuchać jak nie słyszeli!
Oceniać!
Pisać!

[Hien]

przecież to dla dzieciaków z Off festiwalu

[devotional]

te twoje komentarze
żadnych plusów? ile można wałkować PT?

[Hien]

Po prostu trafiłeś z tą Lykke jak kulą w płot, bo mi ją obrzydziło wystarczająco kilku hipsterów z Żaka. nie moje klimaty, ja już szczerze mam dosyć wszystkiego z etykieta 'alternatywa', mam uczulenie na to.
Ale i tak królem jest niejaki Jeff Barbra. Ostatnio zagrał w Łodzi koncert dla 80 osób (z czego 3/4 to byli ubłagani znajomi znajomych, ja nie byłem). Facet to murzyn tranzwestyta z USA.
Swoją nową "płytę" przywiózł na mega alternatywnie undergroundowym nosniku - kasecie.
Super. Bufonada, która robi wrażenie na nastolatkach. Niestety, okazało się, ze nie tylko nastolatkach
Nie znam dobrze tej Lykke Li, ale ... uwaga ... jest dla mnie za mało mainstreamowa
Jam zwykły prosty człowiek, moja lubić prostota i kombajn

[shodan]

Get Some i Breaking It Up fajne.

[devotional]

ehh, jakubie, przykro mi
mnie do hipsterki daleko, acz akurat ten wykonawca dosc zacny, polecony mnie został, to i odpaliłem i się zachwyciłem. a jak chcesz niemainstreamową i niehipsterską muzykę to mam cos, ale to w swoim czasie

[Hien]

Ejdrianie, ja tak sobie gadam, ale szczerze, ja tej laski praktycznie nie znam.
Nie posłucham teraz bo nie mam do tego odpowiedniego kompa, ale może potem (razem z ta Adele). Postaram się, ale teraz to ja nawet ledwo czas znajduje żeby posłuchać muzyki, którą się jaram. Mam zaległości jak kopiec kreta i nie wiem jak się za to wszystko zabrać

[devotional]

po koleji Jakubie, po kolei zaraz dobiję do tematu no-man.
wkręciłem się

[Hien]

to przenieś od razu moją gadke z Shodem i Mintem, mkej?

[slick]

Podbiję temat. Osobiście każdą muzykę (bez względu na rodzaj / gatunek) przyporządkowuję do poszczególnych wydarzeń (tudzież okresów) w moim życiu. Tak jak 101-ka kojarzyć mi się może z pewną konkretną sytuacją, tak samo jest z Kasyno Mio (studenckie czasy z trawką), Fade to Grey (imprezy 80's) czy Call The Ships to Port (łupanki electro / EBM z dawną, wrocławską ekipą (i trawką)).

Nie inaczej jest z Lykke Li. Gruba krecha w życiu i w 2010 zamieniam Wrocław na Warszawę. Zupełnie inne klimaty, tak w głowie jak i w około. Zupełnie inni ludzie, zupełnie inny mindset.

W 2011 wychodzi Wounded Rhymes. Kompletnie nie moje klimaty, ale znudzony wszystkim czego słuchałem do tej pory, miałem ochotę na coś bardziej "hipstersko - alternatywnego". Bethi wkręciła mnie trochę w taką muzykę i siłą rzeczy się osłuchałem. Gdybym miał streścić ten konkretny album w jednym zdaniu - strasznie smutny, depresyjny i przede wszystkim melancholijny. Nie jestem w stanie tego słuchać w słoneczny dzień. W Warstwie lirycznej LL jest o krok od popełnienia samobójstwa. W innych kawałkach LL, melancholia ustępuje hipsterskości, niemniej muzyka dość alternatywna.

[stripped]

Jeśli chodzi o Lykke Li to dla mnie tylko "I Never Learn", zwłaszcza numer "No Rest For The Wicked", kojarzy się z konkretną osobą i sytuacją w życiu.