Po jednym z każdej płyty - kolekcja najgorszych utworów DM

[FREE STATE]

Dla Ciebie, drogi Hienie...

[Fen.]

Właśnie słucham Home 3. raz w życiu. 2. raz w wersji z albumu.
Jeszcze mnie nie mdli, ale za szybko nie wrócę.
Najbardziej lubię smyczki na końcu, dobre smyczki i koniec obiektywizmu.

[Hien]

Owszem, zwykłem wypowiadać się w swoim imieniu. Jak każdy chyba?

[dejmien]

Apropos tematu to przyszło mi coś do głowy. Jeszcze nie robiłem takiego zestawienia ale gdyby zsumować wszystkie utwory DM a potem podzielić je na te, które lubię i na te których nie lubię to sądzę, że była by przewaga tych drugich.

[FREE STATE]

Dziwne. U mnie jest zdecydowanie odwrotnie...

[dejmien]

A to mnie akurat nie dziwi.

[Miri]

U mnie raczej byłyby trzy opcje - "dobre", "złe", "dobre, ale nie słucham" i w tym ostatnim to na ten moment chyba by była większość sprzed '86 za wyjątkiem ABF, która ląduje w drugiej opcji... . Ale w sumie dobry pomysł, tylko żeby wcielić go w życie, musiałabym chyba zresetować mp4 i przenieść na nią wszystko z karty, bo na karcie nie robią mi się automatycznie rankingi. Ale to za dużo paćkania się.
Mój typ na dziś - People are People. Kiczowaty ten tekst.

[FREE STATE]

Zgodzę się co do PAP. Nie wiem, jakim cudem to coś znalazło się na składance The Best Of zamiast choćby Home albo AQOT.

[mintaj]

A co w tym dziwnego? Z reguły na "The best of..." z reguły nie trafiają najlepsze utwory, tylko te które osiągnęły największy sukces komercyjny, a z tego co pamietam to People... było pierwszym kawałkiem depeszów, który dotarł na wysokie miejsca list przebojów w USA. Poza tym mam sentyment do tego kawałka, na początku słuchania tego zespołu miałem nieco inny gust i to był mój ulubiony kawałek tego zespołu.

[Hien]

Mam bardzo elastyczny gust i większość utworów Depeche Mode uważam za dobre.
Jest jeden kawałek, który jest totalnym gównem. Martyr.

[Fen.]

Ja w tej chwili wszystkie utwory DM, uznałabym za totalnie obojętne. Trochę gdzie indziej mnie nosi.

Jednak,opierając się na opinii długoterminowej, więcej będzie tych dobrych.

[stripped]

Kurczę, muszę przyznać że z bólem serca czyta się ten topic, jak ja nie lubię rozmawiać o gustach, no ale nic, postanowiłem dorzucić swoje 3 grosze po dłuższym namyśle (bardzo starałem się wybrać najsłabsze z każdego albumu, nie wyszło):

Speak & Spell - Big Muff, tutitu tutitu tutitu
A Broken Frame - A Photograph of You
Construction Time Again - Everything Counts (Reprise)
Some Great Reward - Something To Do
Black Celebration - World Full of Nothing
Music for the Masses - I Want You Now, fajny tekst ale te brzmienia... wstyd to głośno puszczać
Violator - no kurczę nie potrafię wskazać, tysiąc razy próbowałem i nic
Songs of Faith and Devotion - Get Right With Me, bardzo fajny utwór ale minimalnie słabszy od reszty
Ultra - Jazz Thieves, strata czasu
Exciter - Breathe, smęci dość ten Mart
Playing the Angel - Introspectre, płyta wyrównana i bez tego przerywnika sobie płyty nie wyobrażam jednak jeśli miałbym coś odjąć na siłę to jego.

ufff... jako tako udało się

Postanowiłem przyjrzeć się co nabazgrałem i odświeżyć listę.

Speak & Spell - What's Your Name?
A Broken Frame - Monument
Construction Time Again - More Than a Party
Some Great Reward - Something To Do
Black Celebration - World Full of Nothing
Music for the Masses - Sacred
Violator - Sweetest Perfection
Songs of Faith and Devotion - Get Right With Me
Ultra - Jazz Thieves lub Insight
Exciter - Easy Tiger
Playing the Angel - Damaged People lub The Darkest Star
Sounds of the Universe - Spacewalker

[FREE STATE]

WFON najgorsze na BC?
No nie, tam są przecież gorsze... np. takie Dressed In Black, Sometimes, Here Is The House...
Ale dobra.

[Hien]

Uwielbiam ten temat
Ktoś wstawia swoją listę a potem ludzie przez dwie strony jęczą

[stripped]

WFON najgorsze na BC?
No nie, tam są przecież gorsze... np. takie Dressed In Black, Sometimes, Here Is The House...

Słucham?!

No wiesz co... Aranż jest niezbyt w World Full of Nothing, ot co.

Sometimes ma świetny tekst moim zdaniem, mogę się utożsamiać to i lubię.
Here is the House to mógłby być 4. singiel spokojnie.
Dressed in Black... no też cudny tekst i te chórki, i ta odrobina psychozy w melodii, niczym It Doesn't Matter Two

[Hien]

Sometimes to mój ulubiony kawałek z BC, lubię takie miniaturki. Urokliwy taki.
Zgadzam się co do HITH, dziwi mnie czemu nie dali go na singla.
Mógłby wejść nawet za A Question Of Lust.

[Miri]

Dressed in black - cóż, psychoza jest. Pamiętam, jak kompletnie nie znając twórczości DM dorwałam książkę Sierockiego i po przeczytaniu tekstu i tłumaczenia wyobrażałam sobie nie wiadomo co. Wydawać by się mogło, że to jakaś erotyczna piosenka, podczas gdy wykonanie kompletnie temu przeczy...
Z tego wynika, Freestate, że nie doceniasz BC . Here Is A House to moim zdaniem dobra piosenka i przez długi czas była moją ulubioną na BC. Miło się tego słucha, podoba mi się tekst.

[FREE STATE]

Ja już nieraz pisałem, że nie doceniam BC.
Chyba tylko Stripped, AQOL, AQOT i Fly On The Windscreen podchodzą mi całkowicie. Reszta to kwestia sporna...

[stripped]

No potencjału komercyjnego i chwytliwych melodii to tu nie uraczysz zbytnio. Ale początki psychozy są w It Doesn't Matter Two czy Dressed in Black, który to temat pociągnięto na Music For The Masses (Behind the Wheel, I Want You Now, Pimpf, hipnoza i psychodela ). Jest też pożegnanie z polityką w New Dress, taki symboliczny koniec pewnej ery w ich liryce.

Sometimes zaś.... wg mnie ma niesamowitą lekkość w sobie i to też uważam za jego zaletę. Z tego co kojarzę chyba wokale w jakichś piwnicach czy gdzieś nagrywali a akordy fortepianowe chyba są powielone (dwa równolegle obok siebie ułożone) by też mieć lekki efekt echa.

A Question of Lust u mnie wraz z World Full of Nothing trzymają pozycję najsłabszych z tej płyty.

Here is the House zaś ma chyba najlepszą linię basu na tej płycie, hah.

[Hien]

To chyba najbardziej charakterystyczna cecha BC, potworny reverb.
A World bardzo lubię, zwłaszcza fajnie brzmi ta alternatywna wersja, której fragment wyciekł jakiś czas temu.
Szkoda, że nie ma całości.