Hall of Shame Bracket

[Malkolit]

Peace ma chyba najgorszy refren w całej dyskografii, megagniot, dla mnie nie do obronienia.
W ogóle tego nie włączam, jeśli nie leci SOTU w całości, bo nie zdzierżę.

[stripped]

Soothe My Soul
Better Days

Soothe My Soul 4:2 Fragile Tension
Flexible 1:5 Better Days

Grupa 2 (wrocimy do 1 na koniec)

Set Me Free x Come Back

[Malkolit]

Come Back

[Dragon]

Uff, Fragile Tension obronione. Wielkie zwycięstwo

Teraz można grillować do woli
Come Back

[Hien]

Set Me Free

[stripped]

Set Me Free

[shodan]

Oczywiście, że Come Back.
Włączyłem ostatnio dema Come Back, tak dla przypomnienia, bo kompletnie nie pamiętałem jak brzmią. OMG to był dopiero horror. Albumowa beznadziejna wersja to cudo przy demówkach!
To jest naprawdę beznadziejny utwór. Już na poziomie kompozycyjnym się kompromituje.

[stripped]

Właśnie w każdej wersji jest dobre. Melczetowi się trochę dziwię bo uważam że Come Back ma najlepszy tekst obok In Chains na albumie, no ale może za smutny

[stripped]

https://youtu.be/wm6eq1tCIY8

Dla przypomnienia studio session w której najpierw się zakochałem (jednocześnie z remiksem Sixtoes), potem polubiłem live i na koniec albumową dopiero, a demo Gahana uważałem zawsze za ok, dzisiaj pół dnia mi w głowie grało

[shodan]

Żaden tekst nie uratuje Come Back.
Wyobrażam sobie, że Gahan musiał grozić Gorowi pistoletem, że ten zgodził się na umieszczenie tego na płycie DM.

[Hien]

Dużo pisane o Come Back, ale nadal się nie dowiedziałem co jest z nim nie tak?

[shodan]

Wszystko. Totalnie.

[Hien]

Widzę, że dyskusja tutaj nie wyjdzie poza prowokacyjne rzucanie przymiotnikami, szkoda

[Dragon]

Ja mam problem z miksem tego numeru, generalnie aranżacyjnie jest przeładowany. Sama "kompozycja" też jest przesadnie rozciągnięta, na pierwszej demówce jest jeszcze odpowiednie tempo, pewnego rodzaju erotyzm też się tam udziela. Na płycie jest kompletna stypa, karykatura i jakieś takie emo ciągoty. Brakowałoby tylko jakichś żeńskich wokali krzyczących "Come back" w tle. Tak jakby nie było lepszych kandydatów na płytę... no ale to gahanowy numer, może z Hourglass już nic nie zostało.

Najbardziej rozwala mnie proces twórczy, jaki trwał wokół tego numeru - z "gospel atmosphere" do ściany dźwięku, tyle że ani jedno się nie udziela, ani drugie nie działa. To nie Spiritualized i My Bloody Valentine, żeby to pasowało i nie wzbudzało żenady.

[Malkolit]

Właśnie w każdej wersji jest dobre. Melczetowi się trochę dziwię bo uważam że Come Back ma najlepszy tekst obok In Chains na albumie, no ale może za smutny

Hole To Feed i Come Back to jeden wielki bezsensowny jazgot, brak dobrej melodii, wokal to jedyne, co od biedy ujdzie, ale w skali DM to i tak jest straszne dziadostwo, aż nie chce się do tych dwóch gniotów wracać.

[Hien]

Emo?

[Hien]

Właśnie w każdej wersji jest dobre. Melczetowi się trochę dziwię bo uważam że Come Back ma najlepszy tekst obok In Chains na albumie, no ale może za smutny

Hole To Feed i Come Back to jeden wielki bezsensowny jazgot, brak dobrej melodii, wokal to jedyne, co od biedy ujdzie, ale w skali DM to i tak jest straszne dziadostwo, aż nie chce się do tych dwóch gniotów wracać.

A emanuje złą energią?

[shodan]

No przecież pisałem tyle razy. Come Back już na poziomie kompozycji jest totalnie nudny i beznadziejny. Do tego dochodzi fatalny wręcz aranż.
Jeżeli coś ma słabą melodię, to chociaż brzmieniowo powinien to nadrabiać. A tu ani jedno, ani drugie.
Nie znam drugiego tak słabego utworu DM.
Przy Come Back "osławiony" Soothe my Soul jest naprawdę świetny. O Hole To Feed w ogóle już nie wspomnę.
Myślicie, że lubię jechać po swoim ulubionym zespole? No pewnie, że nie. Ale jak coś jest naprawdę tak słabe, to nie będę udawał, że jest inaczej.

[Hien]

Soothe my Soul jest naprawdę świetny.

No, i mamy to

[Dragon]

W sensie klimatu tego numeru, ten tekst jest tak podbity przez ten aranż, że to jest naprawdę emocjonalny przekaz na poziomie czegoś takiego. To tak jakby z Sometimes zrobić czterominutowy numer z "pełnym" aranżem, z dodatkowym wokalem Martina w tle i koniecznie z jakimiś samplami cieszącego się dziecka czy coś. Można powiedzieć - muzyczna tautologia To co skutecznie oddaje tak prosty tekst naprawdę nie potrzebuje takiej muzycznej łopaty.

Czasami jak słucham In Sympathy, to mam wrażenie, że ten tekst jest wręcz przegadany, że jest go za dużo, ale sam numer po prostu płynie, jest bardzo oszczędnie zaaranżowany. Z Fragile to samo, z Miles Away to samo (tu aranż wręcz sprawia, że jest jakby bardziej dojrzale, szczególnie na żywo z tą surową zagrywką gitarową), a tu... dramat.