Ale tak poważnie: trochę tak jest. Poznałem parę takich historii, o których nigdy bym wcześniej nie pomyślał, że się mogą przytrafić. Trochę trudnych, zranionych przez życie ludzi poznałem, takich naprawdę ciężko poranionych. To siedzi w człowieku.
Potem człowiek się zaczyna zastanawiać (trochę nie wiadomo, po co, ale zaczyna się zastanawiać), jak to jest, że jego to ominęło, a innych nie.
, wie, ze jesli jestes w ogniu krzyzowym, bedac dowodca, nie sciagasz helmu i nie lazisz wyprostowany we wszystkie strony gadajac przez telefon, a kule trafiaja rozne przedmioty wokol. Albo pilot rozbitego smiglowca napierdziela z karabinu prawie na oslep trafiajac praktycznie kazdego, a jakis Somalijczyk niemal stojac w kabinie nie moze trafic tego pilota. Moze powiecie, ze sie czepiam, ale ja na takie rzeczy zwracam uwage i to mnie drazni.