Shine

[shodan]

W Shine najpiękniejsze wg mnie jest to, co słychać w tle.
Ten utwór nie należy raczej do tych najbardziej przebojowych, więc żeby uchwycić jego piękno trzeba się po prostu wsłuchać.
Wsłuchać w te piękne delikatne dźwięki w tle właśnie.
Aranżacja tego utworu mnie po prostu zabija.

[Hien]

Shodan reanimował teamt równo rok po tym jak sam w nim napisał

Na ostatnich albumach olewają trochę to co często jest podstawa dobrego utworu (a o co Mark Bell zadbał "robiąc" Excitera), chodzi mi o dobre soundscape'y.
Podobne pojawiają się w Dream On i I Am You, kiedy się człowiek wsłucha to może wysłyszec mase ciekwych rzeczy, czasami nawet lekko rozimprowizowanych.
W "Shine" takich plam jest mnóstwo, to zupełnie inna jazda niż zaprogramowany moog z PTA czy randomowe napierdalanie w metal na wczesnych płytach.

[shodan]

Spostrzegawczy jesteś Hien.
Nie wiedziałem jak te zajebi.ste dźwięki, czyli soundscape'y nazwać, ale dla mnie są rewelacyjne.
A to "randomowe napierdalanie w metal" to Ci wyszło.

[Hien]

Wiesz, ja to sobię tak nazywam ale to własnie takie "ozdobniki", które kryja się gdzieś z tyłu i tworzą tło. Przy pobierznym przesłuchaniu można je przegapić a one są
Niestety w DM zawsze wszystko było w mniejszym lub wiekszym stopniu, wymierzone przy linijce. Najbardziej zabrnęli w to przy Violatorze (to jedna z głównych wad tej płyty), dlatego zdecydowalnie bardziej wole tą uroczą "niedbałość" Ultry. Na SOFAD za to, jest wszystkiego aż za dużo, Anal przesadził.
Na Exciterze jest w sam raz. Z jednej strony jest minimalistycznie, ani jednego niepotrzebnego dzwęku... a z drugiej strony, w tle dzieje się bardzo dużo niesamowitych rzeczy, taki własnie muzycznobrazy.
To tak jak kiedy siedzisz w pokoju i za oknem masz ładną pogodę. Jest miło, jasno i ciepło, co nie znaczy, że masz w pokoju słońce, które jara wszystko i wali po oczach.

[shodan]

Ja tam wielkim znawcą nie jestem, ale te tzw. muzyczne obrazy na Exciter słyszę akurat wyraźnie, w przeciwieństwie do "niedbałości " na Ultrze. I myślę, że oprócz jakości samych kompozycji właśnie ten aspekt w dużej mierze powoduje, że Exciter tak bardzo mi się podoba. Ale równie mocno podoba mi się "wymierzony przy linijce" Violator.

Na SOFAD za to, jest wszystkiego aż za dużo

W sumie może i miejscami jest za bogato. Najlepszy przykład - mój ukochany In Your Room. Do połowy wszystko brzmi idealnie, ale w drugiej części utworu jest parę dźwięków wg mnie zbędnych, które chętnie bym wyciął.

[Hien]

In Your Room to śmietnik.

A pisząc o Ultrze "niedbała" miałem na myśli, że jest zagrana na luzie.
Odpalenie sampla nie jest wymierzone z dokładnościa do setnej sekundy, perkusja jest zagrana na zywych instrumentach co dodaje naturalnego, przestrzennego brzmienia. Od 1996 roku, DM weszli w zupełnie inny świat tworzenia muzyki, lepszy świat.

[shodan]

Pewnie masz rację, bo nie licząc Violator sam bardziej cenię sobie płyty po 1996 roku niż te sprzed.

In Your Room to śmietnik.

Znam Twoje zdanie na temat tego utworu. Ja wielkim fanatykiem SOFAD też nie jestem, ale IYR akurat bardzo cenię.

[Hien]

Bo Violator to świetne kompozycje, nawet w formie demówek Gore'a te kawałki brzmiały rewelacyjnie.
Jeżelichodzi o In Your Room to moje zdanie tyczy się "wydania", które leży na Songs, wersja singlowa jest fantastyczna!

[shodan]

Kompozycje z Violator rzeczywiście są wspaniałe.
A co do Shine - zachwycają mnie w tym utworze szczegóły, choćby takie jak krótki gitarowy epizodzik w 1.24 s.
Rzecz tak mała, a tak poruszająca.
Rzecz tak mała, że trzeba ją wpierw zauważyć, żeby się nią móc cieszyć.

[Hien]

W ogóle uważam, że post-Wilderowe DM to królestwo drobiazgów, które tworzą specyficzną atmosferę.
Nie chodzi mi o jakieś poukrywane trzaski, efekty czy przeszkadzajki w stylu Sofad, raczej o to co jest wyraźnie słyszalne ale i tak ulotne. Zdecydowanie więcej w przestrzeni, której w DM nie było do 1996 roku (a w Recoil pojawia się dopiero od Unsound Methods).

[Czez]

Wy to powinniscie omowic te sprawy przy piwie

[shodan]

Jakbym zaczął omawiać z Hienem Shine i płyty DM ostatniej dekady, to mogło by w okolicy piwa zabraknąć.

[esque]

Jest nie do pomyślenia, ile razy jakiś czas temu słuchałam Shine na słuchawkach przed pójściem spać. W ciemności to wygląda zupełnie inaczej. Na przykład taka końcówka, ileż tam się dzieje. Albo przejście między zwrotką a refrenem. Szkoda, że miłość nieco minęła, ale i tak utwór cały czas w ścisłej czołówce

[shodan]

Wieczorem w ciemności zawsze muzyki słucha się lepiej.

[dejmien]

Shine to dla mnie ulubiony kawałek z Exciter'a. Właściwie kiedy zdarza mi się zapodać tę płytkę do odtwarzacza to przeważnie tylko po to żeby posłuchać Shine. Utwór świetnie wyważony; z jednej strony kameralny i spokojny, z drugiej zaś świetny, dynamiczny refren.

[Fen.]

Shine obrazowo to jest takie miganie słońca np. przez liście. Uwielbiam warstwy dzwiękowe w takim wydaniu. Wszystkiego dużo, ale harmonia jest.

Mam taką zabawę z Shine, że w trakcie słuchania przeskakuję na poszczególne dzwięki, linie rytmiczne, melodyczne, wyłączam sobie w głowie poszczególne kanały i np. tłumię sobie wokal a słyszę utwór od drugiej strony, spodu. ( mam nadzieję, że wiadomo co co chodzi )

[Hien]

Wiadomo. Chętnie bym rozgrzebał Excitera w wersji DTS, gdyby miał programy i umiał to robić. Zminimalizowałbym ten kawałek jeszcze ardzeij, wywalił wokal Gahana, pod którym ukrywa się masa ciekawych rzeczy.
Zapętliłbym to do 40 minut i puszczał do snu.

[Fen.]

Ale wizja

[shodan]

mam nadzieję, że wiadomo co co chodzi

Fen. wiadomo, wiadomo. Ja też bardzo często tak robię - szczególnie z takimi cackami jak Shine.
Pomysł Hiena też niczego sobie.

[Czez]

Shodan, wiem, ze by moglo piwa dla Was zabraknac, dlatego nawet nie probowalem sie podlaczac