Ulubiony vs. Najlepszy

[shodan]

stripped co Ty tam wiesz.

[stripped]

@Hien - No ok, nie powiem, Halloween 3 brzmiało nieźle ale to kurcze DM, zawsze polewałeś z mrocznych numerów i jeszcze mówisz że nie przegina pały w żadną stronę, no please

[Dragon]

Nie no gdzie The Darkest Star, a gdzie soundtracki z filmów klasy B. Tangerine Dream to natrzaskało 8 milionów takich płyt i przynajmniej połowa udana, a i tak w ogóle to nie przypomina TDS.

[Hien]

Bo przez te karykaturalnosc właśnie nie brzmi pretensjonalnie. W In Your Room czuć jakie to jest "na poważnie" i "dramatycznie". Widzę wręcz jak Alana płacze na kolanach przy final miksie, jednocześnie dodając więcej chórków, więcej dulcymera, itd. W The Darkest Star używają mocno kliszowych zabiegów, ale to luźne podejście robi ten kawałek dla mnie. Jest mrocznie i poważnie, ale jednocześnie z przymrożeniem oka i bez zbędnej egzaltacji. Bardziej to do mnie przemawia niż emo podejście z niektórych starszych numerów.

[Dragon]

No właśnie, co najwyżej pretensjonalnie może brzmieć wokal Gahana, bo reszta to są naprawdę niewielkie dodatki i one nie przytłaczają jakimś emocjonalnym ciężarem nie do przejścia. Fortepian taki karykaturalny? Ten finisz? Może wstęp do pierwszej zwrotki? Można byłoby to zrobić inaczej, ale towarzystwo z Bennym Hillem postanowiło w lżejszy sposób podejść do tematu, między zwrotkami jest zresztą taki przyjemnie bujający moment, choć dalej zachowany w tym przygnębionym i ckliwym klimacie. Ckliwym klimacie, do którego wytworzenia nie użyto nic więcej poza elektroniką.

[shodan]

Ja to Was pod tym względem czasami nie rozumiem. Jeden lubi albumowe IYR, a nie lubi TDS przez pretensjonalność, mroczność itp. Drugi twierdzi dokładnie na odwrót.

[Hien]

Myślę, że analogowe syntezatory dokładają dużo luzu i niezobowiązującej atmosfery. Dlatego SOFAD brzmi przy PTA tak śmiertelnie poważnie. Zresztą Exciter też. Późniejsze płyty mają jednak te charakterystyczne bzyknięcia, pisknięcia, czy wręcz piernięcia. W 2005 r byłem tego największym wrogiem, ale teraz uważam, że był to krok w dobrą stronę. TDS to taki kolaż. Z jednej strony klasyczne pianino, z drugiej fikuśna elektronika. Gahan śpiewa smutno, ale odnoszę wrażenie, że to taki ironiczny smutek i on tam kiśnie ostro udając ten patos. To samo przerysowane chórki w ostatnim wokalnym fragmencie. Geniusz tego kawałka tkwi w kpiarstwie. Przypomina mi się od razu filmik z SOTU, gdzie Martin ubrany w pelerynę, gra na thereminie i sra ze śmiechu. To jest właśnie The Darkest Star. Trochę jakby robili parodię samych siebie, bo wszyscy na około mają ich za przygnębionych i smutnych ludzi, a w rzeczywistosci jest na odwrót.

[stripped]

Teraz to Ty sobie kpisz chyba xd

U hu ha ha ale z nich jajcarze. Usrałem się po pachy xd

A na SOFAD nie ma analogowych syntezatorów?

[Hien]

Pewnie gdzieś są, ale wiadomo, że to 10% tego czego używają od 2005.

Stripped, znowu masz ból dupy, że inni cenią cos czego Ty nie cenisz Lol xd
Ja wiem, że Ty opłakujesz brak Jasia, ale nie tylko single i bujające hity są dobrymi kawałkami Ziom.

[Dragon]

Że aż tak śmiesznie jeszcze było na PTA to nie wiem, jest w tym przerysowanie, ale że aż beka, kpienie i śmiech w tle... to jeszcze Martin ostro chlejący i bardzo osobiście podchodzący do tego, co pisze, więc nie jestem pewien czy o takie wykonanie jego tekstu by chodziło.

Na PTA jest znacznie mniej zabawek typu theremin, vocoder i innych tego typu wesołych sprzętów elektronicznych. Na SOTU już pewnie znacznie więcej parapetów, a na Delcie (tak jak zresztą to na filmach promocyjnych widać) modulary pracują aż miło. Na nią przyjdzie jeszcze pora, ale Delta chyba najbardziej jest zbudowana na tych wszystkich pierdach, błyskach, tych "clicks & cuts".

Analogi i SOFAD? Powtórzę się z końcówką Judas, ale ta quasisekwencja na pewno na jakimś powstała. Tam jest tak dużo przetworzonych dźwięków już w procesie produkcji, że niełatwo to tak jednoznacznie określić.

[stripped]

Na Jasia to mam wywalone. Zresztą jesteśmy już na SOTU, kto tam stoi z głosami? Pewno Melczet bije konia hehe

[Hien]

Meczet bije konia online, ale nie ma czasu na nas.

[Malkolit]

Melczet właśnie wrócił z wyjazdu i dopiero zajrzał do kompa

[Hien]

Dawaj utwory!

[Malkolit]

Przesłuchałem SOTU, rozważyłem sobie te utwory i typuję trzy:
In Chains
Corrupt - perełka, utwór wielkiej klasy
Ghost - jeden z najlepszych kiedykolwiek wydanych bonusów

Innym utworom jednak trochę do nich brakuje, a kilka przypadków to nieporozumienia (Come Back).

[stripped]

Czyli awansują:

In Chains
Corrupt
Ghost

Całość:

Photographic
Leave In Silence
Everything Counts
Pipeline
Blasphemous Rumors
Somebody
Master & Servant
Shake The Disease
Stripped
Black Celebration
Never Let Me Down Again
The Things You Said
Nothing
Strangelove
World In My Eyes
Personal Jesus
Halo
Enjoy The Silence
Clean
Blue Dress
Policy of Truth
Death's Door
I Feel You
Walking In My Shoes
Condemnation
In Your Room
Mercy In You
Barrel Of a Gun
Useless
The Love Thieves
Home
It’s No Good
Freestate
Surrrender
Only When I Lose Myself
Breathe
Dream On
When The Body Speaks
Freelove
Shine
The Sweetest Condition
I Am You
A Pain That I'm Used To
Precious
The Sinner In Me
The Darkest Star
In Chains
Corrupt
Ghost

Jeszcze Delta i Spiryt i tą obszerną bestkę będziem kosić

[Dragon]

Ok, no to Delta.

Heaven
Welcome To My World
Happens All the Time
Always

[Hien]

Welcome To My World - obiektywnie, najlepszy utwór na całej płycie. Na żywo wypadał znacznie słabiej.

Heaven - bardzo DM do twarzy z takim brzmieniem.

Slow - jest tu wszystko co imo jest w
muzyce dobre.

Angel - fajny motyw ze zmianą rytmu i głośną zwrotką/cichym refrenem.

Secret To The End - świetna muzyka i wokalowy wyścig Gahan/Gore.

The Child Inside - jeden z najlepszych Martinów w historii DM.

Delta wypada znacznie lepiej niż ją zapamiętałem.

[stripped]

Ode mnie:

Welcome To My World - duże pozytywne zaskoczenie brzmieniem, tłusto, elektronicznie i współcześnie

Angel - świetny powrót do electro bluesa zapowiedziany już przez Corrupt na poprzedniej płycie, ciekawy patent ze zmianą tempa, dobry tekst


To tyle. Z jakiegoś powodu jednak uważam ten album za najsłabszy pomimi takich przebłysków jak wyżej.

[shodan]

Welcome To My World - płyta rozpoczyna się z wysokiego C. Takie brzmienie to ja rozumiem. W przeciwieństwie do całej Delty, ten utwór z czasem tylko u mnie zyskuje.
Angel - te buczące syntezatory są niesamowite. Fajna perka, melodia, zmiany tempa. Super utwór.
Secret To The End

Pierwsza połowa Delty naprawdę dobra. Szkoda, że tylko połowa.