Czego teraz słuchasz?

[Hien]

Fajny, ale za bardzo wali latami 80

[Rajca]

Steven Wilson - Insurgentes
a zaraz po tym - Porcupine Tree - Nil Recurring

[shodan]

camouflage - relocated.

Szczerze mówiąc nie słyszałem tej płyty. Chyba trza będzie kiedyś nadrobić zaległości.
Słucham teraz Porcupine Tree - Fear Of A Blank Planet.
W tytułowym utworze fajnie pocina gitara.

[Rajca]

shodan, staniesz się metalheadem

[mintaj]

Przesłuchałem już 3 kawałki i chyba najlepszym komentarzem byłby ten obrazek Rajcy z napisem Mózg rozjebany.

[stripped]

Katuję kompletny soundtrack GTA IV

Zainteresowanych odsyłam do mojego tematu w Resources

[Rajca]

Bass Communion - Bass Communion

[marecki129]

Zajrzałem na kreskę w "pytania do moderatora" and ... no alternative solution:
METALLICA ... And Justice For All

[Stalker]

Też zajrzałem, i tak mi w tle leciało Simple Minds - Don't You (Forget About Me) ?

[marecki129]

error (choć czuć ten dekadencki powiew złośliwości)

[Hien]

Panowie, ale w tym zacnym temacie plis

[Rajca]

No, heeeta wio Starczy. Już, już ciśnienie spadło. Rozmawiajmy o muzyce, ona łagodzi obyczaje!

[marecki129]

Z mojej strony peace

[Rajca]

No-Man - Returning Jesus

tik tok tik tok

[marecki129]

Marillion - Culthing At Straws ... glośno (niech sąsiedzi też coś z życia mają )

[em.]

Kooocham Clutching at Straws! Uwielbiam ten klimat. Przejmujący, bo tak osobisty, ale jednak wprawia mnie ten album w świetny humor. Zawsze

[mintaj]

A mnie jakoś Marillion z Rybą nie jara.
Fugazi jeszcze jest znośne, ale Misplaced Childhood zupełnie do mnie nie trafia, poza 2-3 wyjątkami.

[Hien]

Najlepszą receptą dla tych, którzy nie mają jeszcze do końca wyrobionego zdania o Rybie to zobaczyć faceta na żywo. U mnie zadziałało.

[em.]

Ja doceniam Misplaced Childhood właśnie za kilka wyjątków, ale zdecydowanie wolę Clutching at Straws. Może pasuje mi bardziej szaleństwo Torcha i duszny barowy klimat niż patetyzm.
Doceniam dobre liryki Rybki, ale- o, zgrozo -można zaryzykować stwierdzenie, że jest to album troszkę okraszony mianem opus magnum na wyrost. Dzięki pozycji na liście przebojów Kayleigh i głębokim przemyśleniom na temat dzieciństwa nie przedłożę go nad inne płyty.
Jesteś, mintaj tym który woli erę pana H. czy raczej średnim fanem w ogóle?

A Fisha nie trzeba obejrzeć na żywo żeby zatwierdzać jego moc. Albo się ją uznaje z całym jego bagażem zarozumialstwa albo nie.

[Hien]

Dobra, już nic nie mówię.