Bardzo nie lubię tego typu czepialstwa, niestety, a już na pewno zarzutu o ignorancję. To jak płachta na byka, musi być poważnie
Chociaż odnoszę wrażenie, że moje długie posty zazwyczaj zamykają dyskusję, wybaczcie.
Włączyłem sobie teraz dla odświeżenia i po czwartym numerze ja już wszystko wiem znowu, no to nie jest zarówno ani Ricochet, ani pewnie Fishmans, a już na pewno bliżej jej do Ultraviolence na przykład. Szesnaście równie gładziutkich numerów ze zmieniającym się odpowiednio nastrojem, to z czym się już spotkałem wielokrotnie na swojej drodze z muzyką. Wychodzę z założenia, że wielu słuchaczy na RYMie może odnosić podobne wrażenie, ale znalazło się sporo osób wielbiących, dlatego przyzwoita ocena. 3.30+ to jest naprawdę przyzwoita ocena.
Zasady RYM wynikają z tego, że to społeczność odpowiada za kanon hitów i kitów. Ta społeczność, która przecież jest na tyle zróżnicowana pod względem wieku i doświadczenia w byciu słuchaczem. To zasady, które promują niszowe nowinki z odpowiednim docenieniem tego, co popularne, a jednocześnie na tyle wyjątkowe, że jest o tym głośno i co ma wpływ na kolejne pokolenia muzyków. Nie wspominając już o tym, że jest też tak przestrzeń do wewnętrznych żartów i pewnych zjawisk trollerskich, no ale to w przypadku takiej Taylor Swift absolutnie nie wchodzi w grę.
Najlepiej przyjąć, że tutaj się nie rozgrywa żadna historia muzyki, to jest raczej jej całościowy odbiór w 2021 roku. Uwzględniający chęć poszukiwania czegoś rzeczywiście wyrazistego, obcego dla tego wybranego słuchacza, który ulega wrażeniu czemuś, czego nie miałby szans odkryć w inny sposób, a co najważniejsze - po prostu otwarty na wybory słuchacza bez jakiegokolwiek autorytetu z zewnątrz, liczy się tylko to, jak to odbierze publika. Niezależnie czy to garażowe granie z lat 60tych, ambient nagrywany na kasety w późnych 80s w Stanach czy The Wall i folklore.
Nie jest to żaden wiążący ranking, zresztą niedawno sposób jego sporządzania uległ pewnym zmianom. Nie wiem, czego tu po prostu oczekiwać, a taka reakcja jest dla mnie zupełnie nieuzasadniona, szczególnie, że nawet w recenzjach na RYMie można znaleźć mnóstwo argumentów za tym, czemu publika tak to odebrała. Jak dla mnie takie miejsce jest jak najbardziej uzasadnione.
Rozumienie takich stron trzeba zacząć od przyjęcia do wiadomości, że nie każdy ceni, to co nam się podoba. I nie widzę powodu do tak dużego, ostentacyjnego bulwersu.
Szczególnie w przypadku polskich kopaczy!