Best of Forum

[Dragon]

Dobrze poszło, XTC dostatecznie zmęczone, nie ma co szukać dalej jak na razie

[shodan]

a tego że Musiał spropsuje Rihanne się nie spodziewałem

A ja na to liczyłem, bo on w przeciwieństwie do Ciebie się trochę zna.
Szczerze mówiąc nie spodziewałem się aż tak zmasowanego i agresywnego ataku na poczciwą Rihannę. No ale dwójka absztyfikantów jednak doceniła, więc dramatu nie ma.
Generalnie była to i tak chyba jedna z gorszych kolejek. XTC wygrał w cuglach, bo to dobry utwór, ale konkurencji za bardzo i tak nie miał. Tzn nie było jakoś źle, raczej po prostu rzetelnie.

[stripped]

Gdybyś wystawił Umbrellę kolejkę wygrałbyś Ty w cuglach. RiRi lubię i cenię ale ma dobre utwory a Ty tak... nawet nie rzetelnie ją przedstawiłeś

[devotional]

Deva to się zawsze fajnie czyta xd
Ty byłeś w końcu na tamtym koncercie Ruhanny, czy bez Wroblowej nie poszedłeś?

Oczywiście że byłem. Z Anką xD

Kapitalny występ btw.

[Hien]

Kalina Jędrusik – Nie Odchodź

Pisałem o ojcu, to teraz utwór, który kojarzy mi się z mamą. U mnie w domu „Kabaret Starszych Panów” leciał często i na pewnym etapie sam zacząłem go oglądać. Scenariusze i dialogi zawsze były błyskotliwe, realizacja jak na tamte czasy wyjątkowa, a piosenki pełne uroku. W ramach tego programu występowało szacowne grono wybitnych osobistości polskiej kultury, w tym oczywiście Kalina Jędrusik, która zaszczyciła swoim głosem wiele utworów napisanych przez Wasowskiego i Przyborę. Tutaj można naprawdę przebierać godzinami i zachwycać się „Moim Pierwszym Balem”, „Kalinowym Sercem”, „I wciąż się na coś czeka”, „Ciepłą wdówką na zimę”, „Nie budźcie mnie”, „Patrzę na ciebie”, „SOS”… no i „Nie odchodź”. Moja mama często na pożegnanie mawiała „nie odchodź, pada deszcz” i do dziś jej się to zdarza. Kaliny Jędrusik słucha się tak samo dobrze teraz, jak i wtedy. Piosenkę napisał Jeremi Przybora i był to człowiek z wyjątkowym piórem.

https://www.youtube.com/watch?v=-EgByR7mZoQ

Aha, daję wersję niejako z wideo (urywek z jednego z odcinków Starszych Panów), bo ta wersja muzycznie i wokalnie jest najlepsza. Re-recording dostępny na wszystkich albumach best of Jędrusik jest słabszy i nie ma takiego rigczu.

[Dragon]

Hien przymelkolił.

[stripped]

Blue Foundation - Eyes On Fire
(2007)

https://youtu.be/LnRe8Q5r6rE

Jako że shodan coś się nie garnie do wrzucania tych swoich rapsów (nawet kiedy może wrzucić Jaya) i żeby nie było że Murzyn w ogóle to jest nieczułym i niewrażliwym słuchaczem tym razem coś wprost MELANCHOLIJNEGO będzie. Żeby było zabawniej numer nie tyle z filmu bo powstał wcześniej ale poznałem jednak dzięki ścieżce dźwiękowej do filmu, jakiego to filmu, uwaga, werble....

TWILIGHT! Tak jest proszę Państwa, wspominany już przez mnie Zmierzch który był pamiętam uwielbiany przez moją wtedy-jeszcze-nie-żonę, którego to filmu chyba nawet nie widziałem do 2016 czy 2017 roku tak naprawdę ale dzięki wymianie muzycznej z moją ówczesną przyjaciółką/sympatią znałem muzykę z tegoż filmu. Całość mnie właściwie odrzucała wtedy poza właśnie tym jednym ładnym numerem grupy Blue Foundation który był wtedy jednym z pierwszych tego typu numerów w mojej bilbiotece (czyt. jak dla mnie naprawdę spoko filmowych nieco wzruszających kawałków). Eyes On Fire to spokojny numer z gitarami że tak to ujmę bo nie jest jakoś rockowy raczej, poza nimi podoba mi się ta jedna zagrywka na basie (a może gitarze barytonowej?) przed wejściem perkusji i ten wprost narzucający zasmucenie syntezator. Wokale też uważam za ŁADNE, a no i perkusja też robi co trzeba w dalszej części utworu. Poza całą muzyczną stroną do tego numeru dochodzą mi dodatkowe feelsy bo numer kojarzy mi się z latami 2008-2009 kiedy często gęsto odbijaliśmy się od siebie z moją niedoszłą wówczas dziewczyną (takie podchody w sumie kontynuowaliśmy jeszcze następne dwa lata aż ponownie związała się z kimś innym), zwłaszcza te wersy kojarzyły mi się wtedy z nią:

I won't soothe your pain
I won't ease your strain
You'll be waiting in vain
I got nothing for you to gain

Więc niby ten numer przywołuje w sumie smutne wspomnienia a jednocześnie jakoś przyjemnie ciepło mi z nim na serduchu bo ten jako pierwszy kojarzył mi się zawsze tylko z nią. Niby ambiwalentnie, ale dzięki temu że historia jednak zatoczyła koło i dopisaliśmy po latach do niej happy end to numer ten lubię, jest dla mnie ważny i miejsce dla niego znalazłem.

[Hien]

Ja się na chwilę wetnę z pewnymi interesującymi statystykami po 14 kolejkach, mianowicie czas, który poświęciliśmy na słuchanie muzyki użytkowników. Z oczywistych względów, Melki i Czez lądują poza zestawieniem, natomiast w pozostałej kwestii wygląda to tak:

1. Dragon 2h 4m 50s
2. Shodan 1h 16m 4s
3. Hien 1h 11m 4s
4. Devotional 1h 5m 18s
5. Mintaj 1h 3m 53s
6. Stripped 1h 1m 28s
.......................
Malkolit 49m 50s
Czez 35m 41s

Widać, że Dragon mocno wykorzystuje okazje i dosyć nierówno katuje nas swoimi wyborami. Reszta mniej więcej po tyle samo.
Całkowity czas muzyki, którą zamieszczono w tym temacie od początku przez 14 rund to: 9h 8m 8s.

Na zakończenie jeszcze jedna uwaga do PANA MALKOLITA. Owy PAN MALKOLIT wisi recenzję kolejki nr 3, kiedy to po wrzuceniu Dosko (które każdy zrecenzował) zwiał i nie wywiązał się potem z tego braku. Melki, ta kolejka jest do nadrobienia, nie odpuszczę Ci xD

[stripped]

Lol Dragon wrzucił 2x więcej muzy niż każdy z nas praktycznie.

CZY TY MASZ ROZUM I GODNOŚĆ CZŁOWIEKA JA SIĘ PYTAM???

XD

[Hien]

Tylko czy warto było szaleć tak, patrząc na oceny niektórych tych wrzutek xD

[shodan]

Typowy oportunista.

[mintaj]

Joy Division - Atmosphere

Rok 2010 był dla mnie dość chujowy pod wieloma aspektami, ale poza ukończeniem pełnoletności jest dla mnie ważny z innej kwestii: otworzyłem swój zakuty łeb na muzykę. Wcześniej w zasadzie się nią nie interesowałem, ot czasem sobie człowiek puścił w tle, ale żeby tak interesować się tym, mieć ulubionych wykonawców czy nie daj Bóg iść na koncert siakiś to nie, nigdy w życiu. To był też jednocześnie schyłek okresu, w którym jeszcze albumy muzyczne w Empikach kupował ktoś inny niż zapaleńcy i telewizje muzyczne miały więcej niż 0,05% oglądalności (acz już wtedy to nie były zawrotne liczby).
I właśnie jakoś w wakacje tudzież wczesną jesienią tamtego roku oglądając jedną z takowych stacji (to chyba było VH1, ale nie dam sobie głowy uciąć) trafiłem na coś dziwnego. Czarno-biały teledysk z jakimiś dziwnymi ludźmi w czarnych i białych kapturach, niosący jakieś dziwne plansze przykuł moją uwagę, ale nie aż tak jak muzyka. Jakiś koleś drze ryja pod buczącą gitarę -tak, teraz wiem, że to brzmi to jak opis prawie każdego post-punka, ale jak się wcześniej z czymś takim za bardzo nie miało styczności, to było to prawie jak wyjście z jaskini Platona. To serio muzyka potrafi budować taką (nomen omen) atmosferę i nie potrzeba do tego orkiestry symfonicznej, wielu solówek na gitarach oraz jakichś progresywnych suit, tak jak pisali w Teraz Rocku i mówili na forach o muzyce ROCKOWEJ? Kim są ci ludzie? Słuchałem i nie dowierzałem.
Generalnie to se nawet myślę, że to pozornie niepozorne doświadczenie, było jednym z powodów, dla którego nieco później mocno wkręciłem się w post-punk i zacząłem poznawać te wszystkie Televisiony, Magazyny i innych chłopców mamroczących pod gitary. Może nawet uchroniło mnie przed zostaniem jakimś progresywnym radykałem. Jeśli mógłbym to jakimś cudem zweryfikować i okazałoby się, że faktycznie tak, to idę do pierwszego lepszego sklepu kupić koszulkę z motywem Unknown Pleasures.
Aby było śmieszniej, paradoksalnie jakoś nigdy nie zapałałem głębszą miłością do reszty twórczości tego zespołu xD Bardzo lubię ww. kawałek, parę innych singli oraz końcówkę Closer, ale duża część ich dyskografii mnie nie porywa, a UP mnie wręcz nudzi. Ma to i swoje dobre strony, na pewno nie podbiorę wam ich twórczości w topie albumowym xd

https://www.youtube.com/watch?v=81LpJPXo_qs

Dorzucam wersję z teledyskiem, ja wiem, że niby nie wypada, ale powiedzmy, że poza konkursem i jako uzupełnienie posta
https://www.youtube.com/watch?v=1EdUjlawLJM

[shodan]

a-ha - Stay on These Roads

No to polecimy klasycznie. Zespół wszystkim znany i utwór też. Choć zdążyłem się w tej zabawie już zorientować, że jak myślę, że coś każdy musi znać, to się okazuje, że niekoniecznie.
Z dyskografii tegoż zespołu znam dobrze jedną płytę plus dwie inne słyszałem. I tyle. Ale Stay on These Roads to jest po prostu numer, który mnie zawsze rozbraja. Pamiętam, że w czasach mojej młodości, kiedy nie wiedziałem nawet, co to jest a-ha i kiedy w ogóle mało się muzyką interesowałem, ten utwór zawsze robił na mnie porażające wrażenie. Zresztą moi kuzynowie, którzy w ogóle się muzyką nie interesowali, uwielbiali ten numer. Dla mnie ten utwór był wtedy wręcz magiczny, niesamowity. I wciąż jest. Bo nostalgia w tym przypadku wyrabia tutaj jakieś sto milionów procent. Zawsze ja słyszę ten utwór, to przenoszę się do lat 80' i znów jestem wyrostkiem na przełomie podstawówki i technikum. Mało który utwór ma dla mnie tak potwornie wielkie znaczenie sentymentalne. Niedawno Mentos w przypadku ROME pisał o nostalgii. I w przypadku Stay on These Roads ja taką czuję. Z tą różnicą, że ja tutaj tęsknię do czasów, które autentycznie miały miejsce, które przeżyłem. Pamiętam czasy świetności tego utworu. Jego popularności nawet wśród leszczy, którzy ogólnie mieli muzykę gdzieś.
Nic nie napiszę o brzmieniu samego utworu, bo to nie ma żadnego znaczenia. Liczą się tylko i wyłącznie feelsy.

https://www.youtube.com/watch?v=ozc5-TcZbvI

[Dragon]

Jak stare przekupy na targu dokazują, hejters gonna hejt, wiadomo!

Squarepusher - Theme from Ernest Borgnine

Niech żyje drill! Historia poznawania muzyki Toma Jenkinsona rozkłada się na wiele lat i choć nie przebiłem się jeszcze przez wszystkie płyty tak jak w przypadku wielu innych klasyków ze stajni Warp, to i tak do wielu utworów mam ogromny sentyment, a poza tym to po prostu znakomite rzeczy w swoim gatunku. Do ostatniej chwili zastanawiałem się co wrzucić, musiało paść na ten numer, który wreszcie po jakimś czasie zaskoczył i przez wiele miesięcy był tym jedynym, do którego wracałem spośród całej dyskografii Squarepushera.

Do końca gimnazjum znałem Hard Normal Daddy, w liceum zaczęły się dalsze podchody, w tym zwrot w stronę poprzedniczki, Feed Me Weird Things. Wreszcie pojawiła się na Spotify, czyli jest szansa na godne wejście po raz kolejny w ten projekt na pełnej. Pierwsze podejście? Nie najgorsze, eleganckie łupanie - bo drill'n'bass to w zasadzie szybszy drum'n'bass, jeszcze bardziej agresywny, techniczny, ale można te rytmiczne konstrukcje przełamać znakomitymi melodiami, co pewnie jeszcze pokażę w tej zabawie. Niby dobre, ale to nie było to, płyta wydawała się za długa, raczej pamiętałem tylko dwa pierwsze utwory. Któregoś razu jednak nastąpił ten wielokrotnie wspominany powrót i już w głowie to się ułożyło lepiej. Theme from Ernest Borgnine było jak odkrycie ogromnego kufra ze złotem. Jego renesans to rok 2020, jeszcze zimą hulał, ale w wakacje, szczególnie przy okazji samochodowych wypadów wieczorowych to były wręcz mistyczne przeżycia. Nie mam konkretnych skojarzeń z osobami czy wydarzeniami, tutaj skupiają się konkretne wrażenia i emocje.

Za sprawą tej szalonej kanonady rytmicznej, wykręconych kwasowych efektów, posępnych, ale subtelnych melodii przez osiem minut trwa intensywne show. Na szczęście utwór nie stoi w miejscu, rozwija się stosunkowo spokojnie, na końcu w formie muzycznych napisów końcowych objawia się erupcja rejwowej energii już bez chłodnych harmonii. Gdzieś ta szybkość i klimat naturalnie kojarzą się z pustą jezdnią, wieczorową porą, w negatywnym, depresyjnym stanie to mógłby być lekko niebezpieczny utwór.

https://www.youtube.com/watch?v=Mp0JLqc8oTQ

[stripped]

Ciekawa kolejka się szykuje bo póki co tylko numeru Hiena nie słyszałem przedtem :p

[Dragon]

A Jarre dalej w... lesie

[stripped]

Chcesz to Ci zaspoileruję recenzję jak Melki i napiszę że za kolejne kilka odsłuchów coś skrobnę

[Hien]

"nie czuję w ogóle tej płyty, nie moje klimaty, ale uważam, że jest świetna i bardzo mi się podoba"

[stripped]

Panowie miałem to wrzucać dopiero kiedy skończymy pierwszą transzę ale na dobrą sprawę nie widzę przeszkód by podzielić się tym już wcześniej - ostatnio olbrzymią frajdę sprawia mi słuchanie playlisty wszystkich wrzuconych do tej pory przez nas utworów, a że jak już wspomniałem po ostatniej kolejce dobiliśmy do magicznej liczby 101 to czemu by nie świętować, oto aktualna playlista po 14 kolejkach:

https://youtube.com/playlist?list=PL9wm ... DSpe0mCviP

Od tej pory co kolejka będę ją aktualizował i podrzucał razem z plejką aktualnej kolejki. To świetna rzecz na chwile kiedy mamy ogarnięte recki i czeka się na innych, ja sam wróciłem do różnych kawałków i moje podejście zmieniło się diametralnie od poczatku naszej gry aż czasem dziwię się własnym pierwszym osądom, sprawdźcie sami jak Wy to słyszycie

[Dragon]

To mogą być takie serie stojedynek będzie do czego wracać, może warto gdzieś to na początku tematu podpiąć?