Najlepszy wokal

[shodan]

Blasphemous Rumours rzeczywiście najlepsze pod względem wokalu, ale mnie już całe SGR podoba się pod tym względem. Tu już się zaczyna Gahan z tą swoją charakterystyczną niską i silną barwą głosu, którą będzie prezentował z coraz lepszym skutkiem aż do Violator. Zupełnie odmienną od pastelowej i nosowej barwy jak na wcześniejszych płytach.
Jeszcze szczególne wyróżnienie dla Something To Do ode mnie.
Martin oczywiście bez zarzutu.

[Malkolit]

Jesteśmy chyba zgodni, że BR to popisowy utwór Gahana na tej płycie.

Tak, to zdecydowanie najlepsze, co pokazał. Ale i tak Mart lepszy. Somebody zjada inne kawałki jeśli nie na śniadanie, to na pewno na obiad.
Lie To Me jest bardzo spoko(jne).

[Hien]

Martin najlepsze czasy miał od połowy lat 80 tak do Excitera. Potem już tremolo dokonuje zniszczenia, na pewno starych rzeczy.

Gahan natomiast im starszy, tym lepszy. Od Ultry w górę można dopiero o nim mówić jak o takim wokaliście na 100%.

[stripped]

Ok jedzmy chyba z Black Celebration bo wszystko już powiedziane raczej, jakie przemyślenia?

[Dragon]

Największą różnicą w porównaniu do poprzedniczki jest wokal Gahana w... It's Called a Heart. Na Blacku też już słychać pewne zmiany, zaczyna się robić głębiej (ale z drugiej strony są zaśpiewy w tytułowym czy But Not Tonight). Wyróżnikiem jednak dalej Martin i jego popis w najróżniejszych formach.

[Malkolit]

Też mi się rzuca w uszy It's Called A Heart, a także Shake The Disease, słychać, że Gahan śpiewa równo (i nie ma już takich zmian jak choćby w Told You So). Potem to wróciło do stanu poprzedniego. Dressed In Black i wysokie zaśpiewy są dość nieprzekonujące. Świetny duet panów w Here Is The House, doskonale się uzupełniają. Martin i tak najlepszy (Sometimes, AQOL). Generalnie martinowska płyta, po raz kolejny. Głos Gahana za to dobrze pasuje do dość dusznej i nastrojowej (czytaj: pogrzebowej) muzyki.

[shodan]

Bardzo dobry wokal na tej płycie. Takiego Gahana przyjemnie mi się słucha. Nie mówię, że najlepszy w karierze, ale jest dobrze. A słuchając But Not Tonight chyba już wiem, o co chodziło Hienowi, gdy mówił o wokalnej manierze Gahana w tym okresie. Ale mi ta maniera akurat bardzo pasuje.
Wspaniale też prezentuje się Gore, który prezentuje swoje szczyty. Doskonały technicznie wokal.

[Hien]

BC to jedyna płyta z tamtego okresu gdzie ta sztuczna maniera Gahana mi nie przeszkadza, pasuje do pogrzebowego charakteru większość kawałków. Najlepiej wypada chyba w Stripped. Natomiast warto zwrócić uwagę na Martina, zwłaszcza tę ładną harmonię na końcu Sometimes (zalatującą trochę Bohemian Rhapsody).

[stripped]

Sometimes jest najbardziej interesujący pod względem wykorzystania wokalu i reverbu. Poza tym jeszcze mamy ten filtr radiowy nałożony na wokal w New Dress właśnie na tą frazę "Princess Di is wearing a new dress". Nie uważam żeby Martin tu naprawdę jakoś wybitnie śpiewał na tej płycie, tzn. lepiej niż na SGR czy MFTM.

[shodan]

Nie mówię, że wokal Gora na BC jest lepszy, niż na sąsiednich płytach. Pisząc o jego wokalnych szczytach chodziło mi raczej o pewien okres, niż o pojedynczą płytę.

[shodan]

Mudżyn, a co tu tak ucichło w temacie?

[Czez]

Bo Gahan zalatwil sprawe wokalem na Imposter

[stripped]

Mudżyn, a co tu tak ucichło w temacie?

Bo Murzyna pokroili i ma amnezję po narkozie

Music For The Masses następny, czy tu mamy jakieś interesujące wokale?

[Czez]

Bezapelacyjnie To Have And To Hold. Jakze ten wokal plynie ze strumieniem muzyki. Normalnie majstersztyk.

[Dragon]

Bo Gahan zalatwil sprawe wokalem na Imposter

Po takim wokalu to jak Drozda w śmiesznym filmiku: pora umierać.

[Czez]

I niech Ci ziemia lekka bedzie

[stripped]

Szczerze nie bawi mnie wyróżnianie Martina tylko dlatego że to Mart, uważam że należy wyróżnić Marta spośród jego własnych ballad i Gahana spośród utworów które on sam spiewa. Na MFTM nie słyszę nic ciekawego tak naprawdę.

[Hien]

Nie ma tu nic wyjątkowego na tej płycie jeśli chodzi o wokal. Bardzo monotonny album.

[shodan]

Taki powiedziałbym standardowy album. Ale takiego Gahan lubiłem.
I też wyróżniłbym THATH. Nie dlatego, że Gahan tu wyczynia jakieś cuda. Podoba mi się po prostu jak śpiewa. Barwa jego głosu. Od dawna może tylko o takiej pomarzyć. Klimatyczny wokal do klimatycznego utworu.

[stripped]

Miał po prostu silniejszy głos, bardziej się darł, teraz śpiewa inaczej bo wiek nie ten no i struny głosowe też po wódzie i prochach nie te.