Najlepszy wokal

[stripped]

Potrzebuję jakiejś odmiany od ligi (z całym szacunkiem dla shodana, liga jest świetna).

Może porozmawiajmy sobie o najlepszych Waszym zdaniem wokalach w utworach DM, mam na myśli utwory w ujęciu całościowym a nie wrzutki typu "podoba mi się chórek albo ten zaśpiew tu i tu" , to takie zasługujące najwyżej na honorową wzmiankę.

To co, jedziemy od Speak & Spell?

[shodan]

Sam myślałem nad takim tematem, bo na przestrzeni 40 lat było z tym bardzo różnorodnie.
Akurat tak z marszu o S&S to chyba nic nie powiem. Gahan na kilku pierwszych płytach śpiewał bardzo dobrze, ale dosyć podobnie. Muszę chyba przesłuchać płytę zwracając szczególną uwagę na wokal.

[stripped]

To fakt, pierwsze płyty nie będą się zapewne specjalnie wyróżniać wokalnie, to pewnie nie fair trochę ale na plus wg mnie zawsze tu wyróżnia się Martin ze swoim falsetem, dlatego mi podoba się Any Second Now (Voices).

[Hien]

Gahan do Violatora włącznie śpiewał raczej monotonnie i krótko mówiąc nieciekawie. Najlepiej to jeszcze brzmiało na wczesnych płytach. Trudno na S&S wybrać wyróżniający się wokal, ale wskażę What's Your Name, za te figury ala "p-r-e-t-t-y", itd. Speak & Spell był w wielu miejscach bardzo zbiorową, wokalnie, pracą - udzielał się Gahan, Martina, Vince i nawet Fletcher. Potem to coraz bardziej zanikało, więc warto docenić S&S choćby za to.

[stripped]

O, ok, tu się zgodzę, te boysbandowe wstawki na wczesnych płytach to największe smaczki wokalne IMO

[Czez]

What's Your Nsme, to utwor, ktorego oni najbardziej nie lubia
Mowia o tym w pierwszej minucie wywiadu:

https://youtu.be/vBnsyoTF27E

[stripped]

Wszyscy to wiemy, CZEZ

Napisz lepiej coś o wokalach

[Dragon]

Wokalnie jest naprawdę przeciętnie, jeszcze nieokrzesany Gahan, wszystko to sprawia takie przedmutacyjne wrażenie. Plus? Pierwszy numer Gore'a za mikrofonem.

[stripped]

S&S przesłuchane, propsuję jak już mówiłem I Sometimes Wish I Was Dead, What's Your Name i Dreaming of Me, fajne boysbandowe chórki no i ewentualnie Martinowy falsecik w Any Second Now ale on zawsze się wyróżnia na tle albumu.

Ktoś coś do dodania czy lecimy dalej?

[shodan]

What's Your Name? rzeczywiście najlepsze wokalnie.
Lecim dalej.

[stripped]

Na A Broken Frame wokal Dave'a brzmi chyba gorzej niż na debiucie, jest strasznie mizerny i niepewny. Tutaj ponownie wskażę na chórki itp. zabiegi w The Meaning of Love oraz A Photograph of You. Swoją drogą ciekawe bo nagle patrząc pod kątem samych wokali wyróżniam utwory które często uważałem za najsłabsze na płytach

[Dragon]

Najlepszy jest bez porównania ten trochę ogniskowy z jednej, ale bardzo harmonijny popis na Shouldn't Have Done That. Znacznie lepiej niż na Speaku, ale to też zasługa bardziej melodyjnych partii do wykonania. Gahanowe zwieszki na koncertach z tego okresu to nie przypadek.

[stripped]

Czy ja wiem czy SHDT taki najlepszy, ten numer bardziej stoi koncepcją samą niż wokalnym wykonaniem

[shodan]

Rzeczywiście na ABF nie ma jakichś fajerwerków wokalnych. Gahan ma głos taki bardzo "pastelowy". Nie przeszkadza mi to, jest ok, ale mając w głowie, co zaprezentuje na późniejszych płytach, szału nie ma. Nawet wystarczy porównać See You z płyty i z koncertów z 1984r.
Najbardziej Dave podoba mi się chyba w My Secret Garden.

[Dragon]

Czy ja wiem czy SHDT taki najlepszy, ten numer bardziej stoi koncepcją samą niż wokalnym wykonaniem

Na koncepcję składa się wybicie wokalu na plan pierwszy, nie jest to jakaś skomplikowana partia, ale liczy się efekt, a ten tutaj wydaje się najbardziej spójny, nie jest problematyczny przy odtwarzaniu na żywo też.

To My Secret Garden też byłoby ok, ale ten fragment gdzie wchodzą na te najwyższe dźwięki demaskuje całość. Jeszcze ze wysokie progi, że te rejestry nie brzmiały tak słabo. Ja bym do SHDT dorzucił Leave In Silence. Nawet jak Gahan darł już mordę na koncertach, to tej szkatułkowej melodii się trzymał.

[Hien]

Myślę, że Gahana wokal na ABF wynika głównie z nieobycia ze stylówą Martina. O ile The Meaning Of Love, itd wychodzi mu standardowo, to w Monument, czy mocno chóralnym momentami Satellite, facet nie do końca wie co ze sobą robić.

[Malkolit]

Nie pisałem o S&S, bo niczego tam za bardzo nie umiem wyróżnić.
Coś w tym jest, co pisze Hien, że The Meaning of Love wypada dobrze (w See You też). Reszta jest taka mało zdecydowana, jakby Gahan nie był do końca do tego przekonany. My Secret Garden jest ok, Leave In Silence, Monument i nawet The Sun & The Rainfall mało się wybijają ponad muzykę. Chyba to mi przeszkadza najbardziej w Leave In Silence.
Podobno Gahan był przeziębiony, kiedy nagrywano wokale do tego albumu.
Najciekawsze jest jednak Shouldn't Have Done That, sam pomysł jest ciekawy.

[stripped]

To co, jedziemy z Construction Time Again?

[Hien]

Ja się tylko odniosę do tego co napisał Melki, że to przeziębienie to imo bulszajs. Jeśli chodzi o nieprzekonanie Gahana, to myślę, że bardziej to był gwałtowny spadek na głęboką wodę. W jednej chwili grali UK-Italo Disco, a w drugiej rzeczy, które w porównaniu ze Speak & Spell można wręcz nazwać eksperymentalnymi. Do tego, Vince w ramach Yazoo wydał Only You i odniósł wielki sukces. Premia była olbrzymi, bo Martin musiał sprostać presji pisarskiej, a Gahan to dobrze zaśpiewać.

[stripped]

Ok lećmy z CTA.

Jesli o mnie chodzi uważam że CTA kontynuuje trochę problemy z ABF, może nie brzmi tu Gahan już tak niepewnie ale te melodie wokalu są kiepskie miejscami wg mnie, nie przepadałem pod tym wzgledem za Love, in Itself czy Shame, również bridge w Told You So jest ciężki do słuchania. Na plus moim zdaniem jak zwykle Martin - refren Everything Counts, Pipeline no i poza tym refren And Then. Całościowo Pipeline najbardziej.