Najlepszy album Depeche Mode dekady 2000-2009

[stripped]

Chciałbym was spytać drodzy Devotees: który album DM ostatniej dekady uważacie za najlepszy? Ja osobiście oddaję głos na album Playing the Angel, dla mnie to taki Violator tej dekady choć oczywiście dużo słabszy od prawdziwego Violatora. Wylansował single Precious i John the Revelator które przypominają mi kolejno Enjoy the Silence i Personal Jesus z Violatora. Lubię brzmienie płyty, uważam że ta płyta ma najwięcej charakteru spośród tych trzech. Może czasem nużący ale jednak posiadający dobry poziom produkcji i składny. Exciter też czasem potrafi sprawić, że się rozpłynę ale nie jest dość różnorodny. Poza tym kawałki z PTA brzmią nieźle live dla mego ucha.

[Hien]

Exciter. Dla mnie osobiście najlepszy album w dyskografii tego zespołu.
Oszczędne aranżacje smyczkowe, brak gitary tam gdzie nie jest potrzebna, dobra gitara tam gdzie jest potrzebna, porządna perkusja, paleta brzmień... tego już nie ma na albumach po 2001 roku. Ta płyta nigdzie nie pędzi, to moje tempo.

[shodan]

Bardzo ciężka sprawa. Są to trzy różne płyty i na każdej jest jak dla mnie kilka perełek (Dream On, Shine, Sweetest Condition, When The Body Speaks, I Am You, Sinner In Me, I Want It All, John The Revelator, Corrupt, Fragile Tension, In Chains, The Miles Away).
SOTU słucham teraz najwięcej, bo nowe. Do PTA mam od początku słabość i fajne wspomnienia. Ale chyba jednak postawię na Exciter. Przez lata nie lubiłem tej płyty, ale w końcu do mnie dotarła. A takie uczucie długo rodzące się w bólach jest chyba najtrwalsze.
No i na Exciter jest moje ukochane Shine.

[prey]

Exciter mimo swego minimalizmu jest płytą zrożnicowaną. Ile gitara akustyczna wraz z perkusją wniosła do dream on. Lubię ponadto słuchać when the body speaks, the dead of night, i am you (mój faworyt) i goodnight lovers. Instrumentale singlowe też są w porządku. Bell wniósł powagę na tej płycie. Wymagała na pewno jeszcze porządnej obróbki, ale cóż może ten brak jest plusem.

[Czez]

A ja sie nie zadeklaruje, bo tych plyt po prostu nie da sie do siebie porownac. Kazda ma swoj klimat i charakter. Czy mozna porownac np. I Feel Loved do ''porownywalnego'' Wrong? No sami powiedzcie.

[shodan]

W sumie masz rację. Ewentualnie za najlepszą można uznać tę płytę, którą się najczęściej słucha.

[SinnerInMe]

Zagłosowałem na PTA, ale te płyty są na podobnym poziomie, więc równie dobrze mógłbym wybrać SOTU albo Excitera. Gdyby ankieta tyczyła się lat 80 albo 90, to oddałbym głos bez wahania.

[Hien]

A ja sie nie zadeklaruje, bo tych plyt po prostu nie da sie do siebie porownac. Kazda ma swoj klimat i charakter. Czy mozna porownac np. I Feel Loved do ''porownywalnego'' Wrong? No sami powiedzcie.

No sam mówie ,że da się. Jest płaszczyzna, na której da się wszystko porównać z resztą nie oceniamy pojedyńczych utworów ale albumy jako całość. Biorąc pod uwage multum współczynników dokonałem wyboru i był to dla mnie wybór oczywisty.

[astiz]

Ciężka sprawa,jeżeli chodzi o PTA,to SOTU jest lepszy,a jeżeli chodzi o Excitera,to nie odważę się teraz na jednoznaczną ocenę.Jeszcze stanowczo za wcześnie.

[slick]

Dokladnie mam tak samo. To chyba najtrudniejsza ankieta ktora ktos zrobil na forum. Nie ma opcji zebym teraz sie wypowiedzial wlasciwie do tematu a tym bardziej wdusil opcje w ankiecie.

[stripped]

A dzięki, dzięki, postarałem się Myślę że da się to jakoś porównać, są na pewno na to sposoby, może próbujcie osobno lirykę i osobno muzykę? Mi po prostu najbardziej odpowiada styl PTA chyba, do dziś pamiętam że gdy po raz pierwszy ujrzałem A Pain That I'm Used To w TV pomyślałem sobie: "to jest właśnie to co kojarzę z klasycznym DM, ta charakterystyczna ignorancja i chłód"

[blindman99]

1. Playing the Angel
2. Exciter
3. SotU

[prey]

Exciter łyknąłem od razu, SOTU słuchałem kilkanaście razy i mam w zasadzie dość. Jak napisał Hien odpala się krążek i muza płynie. Wolę tę płytę od pozostałych bo nie ma nagrań Gahana, Phillpota i Eignera. Przez to płyta jest równa i nie powstała pod dyktando Gahana, całą pieczę nad produkcją na szczęście sprawował Bell. A tzw. niedepeszowatość jest wynikiem użycia pro toolsa.

[Gahanovaa]

Playing the Angel

[devotional]

Dziabię się między Exciterem i PTAkiem. Ale na SOTU w życiu bym nie zagłosował, nawet jakby to był jedyny album ;p

[Daria The Revelator]

Exciter. Od początku mojego depeszowania uwielbiam ten album na równi z Violatorem.
Na PTA potrzebny jest nastrój, nie słucham jej namiętnie.
SOTU póki co jest dla mnie ogólnym rozczarowaniem.

[Mr.X]

Najlepszym albumem dla mnie jest "Sounds of The Universe" a najgorszym "Playng The Angel"

[Nati]

Oczywyiście PTA

Exciter - nuda do połowy albo od połowy (jak kto woli )

Sounds of the Universe - nuda, nuda, nuda

[Hien]

oj Nati ,masz kreche

[Nati]

oj Nati ,masz kreche

Już się boję Wszyscy chyba na tymforum wiedzą, że ja kocham stare DM. PTA jest dla mnie (z tych trzech) takim nawiązaniem do wcześniejszych lat.