Ulubiony vs. Najlepszy

[shodan]

Po Violku myślałem, że będzie już tylko łatwiej, no ale w przypadku SOFAD jest niewiele łatwiej, bo to też naprawdę świetna płyta.
Moje typy:
IYR przede wszystkim. Brzmienie charakterystyczne dla Wildera. Gęstniejący i narastający klimat to jest właśnie to, co lubię najbardziej. Brzmienie syntezatorów perfekcyjne. Dla mnie utwór ideał. Na Devotional brzmi nawet jeszcze efektowniej.
WIMS - kolejny idealny utwór, który ma wszystko, co trzeba. Zafascynował mnie już od pierwszego odsłuchu, co nieczęsto się zdarza nawet w przypadku DM. Alan wykonał tytaniczną pracę w studio co słychać każdej sekundy.
IFY to utwór, którego kiedyś za bardzo nie lubiłem. Na szczęście klapki opadły i stawiam go właściwie na równi z ww. Świetna gitarowa zagrywka, świetne brzmienie syntezatorów i ta cudna końcówka.
Mercy in you - po prostu za doskonałe brzmienie made in Wilder. Wg mnie ten utwór nie zestarzał się ani trochę.
Nad Rush i Judas nie ma już nawet co dumać, bo i tak nie mają szans. HL brzmi bardzo dobrze (a co na SOFAD nie brzmi dobrze?), ale nigdy nie miałem do niego przekonania jakoś. Sama kompozycja mi chyba nie pasuje i tyle.

[Hien]

(a co na SOTU nie brzmi dobrze?)

Pełna zgoda, chociaż Peace nadal jest średni

[shodan]

Jakie znowu SOTU?

[Hien]

Swoją drogą, bardzo jestem ciekawy jakie tu polecą typy z ostatnich 3 płyt. Sam już wiem co zaproponuję i jest tam kilka typów, z którymi większość się pewnie nie zgodzi. Z drugiej strony, Death's Door pokazało, że nawet najbardziej szalone pomysły też znajdują zrozumienie i poparcie.

[shodan]

Z grubsza też już swoje typy mam, chociaż są jeszcze małe wątpliwości.

[Dragon]

IYR jak najbardziej rozbudowane, może bardziej przez ten rozległy aranż studyjny, no ale ja tak to będę traktował.

W Judas też słyszę emocje, gdzieś tam jest to wyciszenie, zmysłowość... no mnie tam nie ciągnie do śmiechu Martina no i ta końcóweczka instrumentalna, to już pure Recoil.

[Hien]

Ciekawe jakie będą typy Malkolita. Trochę już mnie nudzą te płyty gdzie większość utworów, jest przez większość uważana za dobre.

[stripped]

Witamy w latach 90.

[Hien]

Melki chyba przegrał w szachy.

[Malkolit]

Ja tam generalnie popieram Hiena co do Death's Door, nie zaznaczyłem go pierwotnie, bo nie pamiętałem już wersji oryginalnej (tylko koncertową), ale uważam, że to dobry kawałek. Może uprzedzę tutaj kolejność, ale dam też głos na Surrender, a on też odbiega od typowych singli DM.
Clean to świetna piosenka, Dragon, nie wiem, co ty od Clean chcesz? Jestem przekonany, że jeśli to jest słabe, to zdecydowana większość piosenek DM też jest Myślę, że dobrze, że próbowali iść w różnych kierunkach - bez tego nie byłoby Clean, Surrender, Pipeline, Walking In My Shoes, Somebody, Behind The Wheel i wielu innych utworów.

Ale dobrze, Violatora mamy już za sobą, teraz SOFAD. Co tu mamy? Była mowa o efekcie AŁA. Dla mnie taki efekt wywołują przede wszystkim dwa utwory i są to dwa pierwsze utwory z płyty, dwa pierwsze single z SOFAD:
- I Feel You - potężne brzmienie, charakterystyczne motywy (nie tylko gitara robi swoje, ale i bębny), a całość zwarta, zgrabna, też fajny, bezpośredni tekst
- Walking In My Shoes - znowu: wyraziste brzmienie, praca Alana nad tym utworem przekłada się na wrażenie, jakie na mnie wywołuje; kilka charakterystycznych, ciekawych motywów, partie skrzypiec w tle, w zasadzie od pierwszego dźwięku aż do końcówki trzyma w napięciu, zdecydowanie jeden z najmocniejszych utworów w całej dyskografii; demo jest ciekawe, ale nie robi na mnie większego wrażenia; całkowita dekonstrukcja, tak, ale wyszło mu to na dobre

Dalej: nie rozumiem, o co chodzi z tą całą "szczerością", nie będę się w to zagłębiał; zawsze mnie to dziwiło, że ludzie lubią o tym mówić

Condemnation to kapitalny popis wokalny; mimo że wersja zremiksowana jest lepsza, to to potężne brzmienie+wokal Gahana robią niesamowite wrażenie; kolejny plus
Mercy In You moim zdaniem dobrze brzmi, jest dość dynamiczne, rwane, ciężkie, remiks pokazuje, jak dużo pracy włożono, by uzyskać ciekawy efekt. Popieram
Judas: taki dosyć tajemniczy nastrój, te dudy niby nadają mu lekkości, ale podkład, aura są raczej ciężkie, tekst też raczej taki wyśpiewany z pewnym rozczarowaniem w głosie Martina; kawałek ma świetną końcówkę, tak; mimo wszystko też poparłbym
In Your Room: miałem taki moment, w którym uważałem go za najlepszy utwór DM; ta aura narastającej grozy, ten groźny rytm, głośna perkusja, nie wiem, czy nie za dużo tego dobrego; ale jednak wyróżniłbym go wśród najlepszych; tylko nie uważam go za szczególnie rozbudowany, w DM to tylko remiksy bywają rozbudowane; nie wiem, czy tylko ja tak uważam, ale drugiego takiego utworu chłopaki nie mają i, co dość ciekawe ze względu na często powtarzane opinie, nie jest on szczególnie reprezentatywny dla ich twórczości
Get Right With Me bym zostawił, jest dobry, ale trochę się trzeba do niego przekonywać, tak samo Higher Love, nie jestem też w pełni przekonany co do One Caress. Gdzie Ty w ogóle słyszysz Stripped w One Caress muzykę poważną? Bo są skrzypce?
Rush ma część dynamiczną i część wolniejszą, które dobrze współgrają, potężny, emocjonalny śpiew Gahana, dość jasny kawałek po kilku ciemniejszych poprzednikach (moim zdaniem od Mercy aura SOFAD wyraźnie ciemnieje, a GRWM jeszcze z tego mroku do końca nie wychodzi), ja bym go wyróżnił, ale widzę, że nie ma większych szans

[Malkolit]

Melki chyba przegrał w szachy.

Nawet nie grałem ale teraz streamujemy, więc raz tu coś piszę, raz patrzę na streama, co tam się dzieje i ewentualnie coś doradzam
Aha, bo moje typy mogły w tym uciec: więc -
I Feel You
Walking In My Shoes
Condemnation
Mercy In You
Judas
In Your Room
Rush

zadziwiająco dużo tego, ale płyta jest mocarna

[Hien]

Melki jak zwykle głosuje na pół płyty xd

To Death's Door u Ciebie to ostateczna decyzja? Bo jak tak, to wtedy numer wchodzi.

[Malkolit]

Aha. Tak, głosuję na Death's Door, dobry utwór!

[Malkolit]

Aha. Co zrobić, jak pół płyty jest dobre. Albo inaczej: jest bardzo interesujące.
Tak, głosuję na Death's Door, dobry utwór!

co to jest?

[Hien]

W takim razie, o ile mi się nie pokręciło, aktualnie lista wygląda tak:

Photographic
Leave In Silence
Everything Counts
Pipeline
Blasphemous Rumors
Somebody
Master & Servant
Shake The Disease
Stripped
Black Celebration
Never Let Me Down Again
The Things You Said
Nothing
Strangelove
World In My Eyes
Personal Jesus
Halo
Enjoy The Silence
Clean
Blue Dress
Policy of Truth
Death's Door
I Feel You
Walking In My Shoes
Condemnation
In Your Room
Mercy In You

Chwała za to Mercy In You, bo dominacja singli jest przytłaczająca.

Ultra i księstwa przyległe. Nie będę się tu szczypał z utworami Panowie, to jest dla mnie najlepszy album Depeche Mode.

Barrel Of a Gun
Useless
The Love Thieves
Home
It’s No Good
Freestate
Surrrender
Only When I Lose Myself

[dejmien]

Zgadzam się z Hienem. Od Ultry temat Depeche Mode zaczął być dla mnie dość znaczący. Praktycznie bez słabych punktów. Wybitny album.

[stripped]

Nie będę się tu szczypał, robię kopiuj-wklej od Hiena

Barrel Of a Gun
Useless
The Love Thieves
Home
It’s No Good
Freestate
Surrender
Only When I Lose Myself


EDIT:

A nie przepraszam, pozwolę sobie na ekstrawagancję :

Uselink

[Malkolit]

Popieram:
Barrel Of a Gun
Useless
The Love Thieves
Home
It’s No Good
Freestate
Surrender
Only When I Lose Myself

Mimo wszystko Bottom Line raczej nie i Insight też raczej nie.

[Hien]

Ja musiałem swoją ekstrawagancję miarkować, bo inaczej bym typował cały album bez Sister of Night i Insight

[Malkolit]

Ja to widzę tak: Black Celebration: świetna płyta, żaden utwór nie jest większy od płyty
MFTM: niespójna płyta z przebłyskami świetności
Violator, SOFAD, Ultra: świetne płyty, świetne piosenki
Z Exciterem będzie ciekawie